مرکز تحقیقات ابر اشیاء

طرح های پژوهشی در حال اجرا

عنوان طرح: امکان نیازسنجی احداث سیستم های هوشمند خانگی Zero Energy 

مجری: دکتر سید مهدی رخت اعلاء رستمی

کارفرما: شرکت توزیع نیروی برق استان گلستان

چکیده:

سوخت‌هاي فسيلي منابع انرژي رو به زوالي هستند كه جامعه رو به توسعه انساني را در آيند‌ه اي نه چندان دور دچار كمبود سوخت مي‌سازند. در حال حاضر ضرورت انتخاب جايگزين مناسب، ارزان‌ قيمت و تميز براي سوخت‌هاي فسيلي آشكار است. از جمله انرژي‌هاي مطرح، انرژي الكتريكي توليد شده به وسيله انرژی باد است، كه به دليل بازدهي مناسب و عدم آلايندگي محيط‌ زيست و نيز استفاده از انرژی باد، در حال حاضر راه‌ حل مناسبي جهت عبور از تنگناي انرژي و آلودگي محيط‌ زيست مي‌باشد. توان بادی تبدیل انرژی باد به نوعی مفید از انرژی مانند انرژی الکتریکی با استفاده از توربین‌ های بادی است. انرژی بادی در مقادیر زیاد در مزارع بادی تولید و به شبکه الکتریکی متصل می‌شود. از توربین‌ها در تعداد کم معمولاً فقط برای تامین برق در مناطق دور افتاده استفاده می‌شود. 

در سال‌هاي اخير سيستم‌هاي انرژی باد به عنوان يكي از منابع توليد توان الكتريكي داراي اهميت بسيار بالايي مي‌باشند. اما اين منابع به تنهايي قادر به تأمين توان بارهاي ديناميكي و بالاخص كاربردهاي نقليه نخواهند بود. سيستم هيبريد متشكل از توربین بادی و باتري، به خوبي پاسخگوي درخواست توان سيستم‌هاي مربوطه مي‌باشد. در بسیاری از کاربردهای هیبریدی از سلولهای خورشیدی (انرژی فتوولتائیک) به عنوان منبع تولید انرژی استفاده می شود اما بدلیل محدودیت شرایط محیطی استفاده مداوم و همیشگی از این انرژی پاک امکان پذیر نمی باشد و پاسخگوي درخواست بار بطور همیشگی نخواهد بود.برای بهبود عملکرد سیستم هیبریدی و کاهش مصرف توان، به استراتژی سیستم هیبریدی فتوولتائیک/باتری/توربین بادی خانگی بعنوان منبع هيبريد می توان اشاره نمود. کنترل اینگونه از سیستمهای هیبریدی نقش بسیار مهمی در عملکرد مناسب آن دارا می باشد. در سيستم هيبريد ارائه شده، از يك سیستمی با توان 3 کیلو وات از قبیل باتري و توربین بادی و سلول خورشیدی در تامين توان مورد نياز بار و همچنين ذخيره توان اضافي تامين شده توسط آن استفاده مي‌شود.

 

 

عنوان طرح: طراحی و پیاده­ سازی دروازه خروج مبتنی بر سرویس­ دهنده بومی در مدل ارتباطی وسیله به دروازه خروج در سیستم­ های هوشمند خانگی

مجری: دکتر محمد مقصودلو

کارفرما: شرکت فنی و مهندسی قدرت نیرو نور

چکیده:

مدل ارتباطی وسیله به دروازه خروج یکی از مرسوم­ ترین و کاربردی ­ترین روش ­های تبادل داده در حوزه اینترنت اشیاء می ­باشد. در این مدل، سنسورها و عملگرهای هوشمند از طریق یک دروازه خروج با سرویس ابری ارتباط برقرار می ­کنند. نرم ­افزار کاربردی بارگذاری شده بر پردازنده ­ی دروازه خروج به عنوان واسط بین اشیاء و سرویس ابری عمل می­ کند و با اعمال کارکردهای ارتباطی مانند ترجمه داده و تطبیق جریان داده با فرمت پروتکل­ های شبکه اینترنت، روند تعاملات بین سرویس ابری و اشیاء را کنترل می­ کند. با توجه به ساختار مدل ارتباطی وسیله به دروازه خروج، استفاده از شبکه ­های هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیاء تحت شرایطی که در ادامه شرح داده خواهد شد، می­تواند از لحاظ امنیتی چالش برانگیز باشد. شرکت­ های فعال در ساخت تجهیزات مربوط به شبکه ­های هوشمند، جهت حفظ انحصار طراحی پیاده­سازی و دروازه ­های خروج­، این تجهیزات را به صورت منبع بسته به بازار ارائه می ­کنند. از طرفی دیگر، سرویس­ دهنده مرتبط با دروازه خروج این تجهیزات نیز در کشور ثانویه سازنده تجهیزات قرار گرفته است. یعنی تمامی تجهیزات از طریق دروازه خروج با سرویس­ دهنده خارج از کشور در ارتباط هستند. کاربر نیز با استفاده از وسائل ارتباطی خود به سرویس ­دهنده غیر محلی متصل شده و بعد از احراز هویت، امکان کنترل تجهیزات به وی داده می­ شود. در حقیقت، مهندسین نصاب این تجهیزات و مشتری­ ها از معماری داخل دروازه ­های خروج غالباً بی اطلاع هستند و به سرویس­ دهنده نیز دسترسی مستقیم ندارند. تمامی مراحل مربوط به اکانتینگ و فعال­ سازی با واسطه شرکت سازنده انجام می­ شود. عدم اطلاع از عناصر سازنده و معماری داخلی دروازه­ های خروج و عدم دسترسی به سرویس­ دهنده­ ها در کاربرد­های حساس از لحاظ اقتصادی و امنیتی می ­تواند چالش برانگیز باشد.

مخاطرات ناشی از فعالیت‌ های خرابکارانه‌ی تروجان‌ های سخت افزاری، نگراني‌ های موجود در مورد تهديدات ممکن در سيستم‌ هاي نظامي، سازمان‌ هاي مالي، سازمان­ های پزشکی و امنيت حمل و نقل را افزايش مي‌دهد. بنابراین یافتن روش‌ هایی برای مقابله با آن‌ها، امری ضروری در طراحی سیستم‌ های امن است. با توجه به تنوع بسیار تروجان‌ ها، روش‌ های مقابله با آنها نیز متنوع بوده و یک راه حل صریح و مشخص برای تضمین ایمنی در برابر انواع تروجان‌ ها وجود ندارد. بنابراین علاوه بر روش‌ های تشخیص، در کاربردهای حساس باید روش‌ های پیشگیرانه نیز مد نظر قرار گیرند. از آنجایی‌که روش‌ های ارزیابی و طراحی برای امنیت، قادر به تضمین امنیت مدار در برابر اشکال متنوع حملات تروجان سخت‌افزاری نیستند، برای حفاظت بیشتر از تراشه می­ توان از روش‌ های ارزيابي در زمان اجرا استفاده کرد. چنین روش‌ هايي در واقع آخرین خط دفاعی در برابر حملات تروجان هستند. در این روش، نیاز به نظارت کامل بر روند اجرای مراحل طراحی و ساخت تراشه وجود دارد. طبیعتاً به جز بومی­سازی ساخت این تجهیزات راهکار تاثیرگذار دیگری نمی ­توان برای اعمال این روش متصور شد.


 


تعداد بازدید: 196